Het was een aangenaam interview en het was leuk om nog eens uitgebreid over ideologie te kunnen praten met iemand die niet noodzakelijk hetzelfde gedachtegoed heeft. Bij gemeenteraadsverkiezingen is ideologie van secundair belang en dat is volkomen terecht. Wie een gemeente bestuurt moet pragmatisch zijn en alles geval per geval kunnen bekijken. De voornaamste basisprincipes in een gemeentebestuur als integriteit, efficiëntie en betrokkenheid zijn zaken die volgens mij inherent zijn aan elke normale politieke ideologie, terwijl voor het overige bij het besturen van een gemeente vooral menselijke kwaliteiten en motivatie van belang zijn. Waarmee ik hoegenaamd niet gezegd wil hebben dat ideologie overbodig of voorbijgestreefd is: Iedereen die op een zeker niveau aan politiek wil doen heeft de plicht een min of meer coherente maatschappijvisie te zoeken, anders ben je niet meer dan een verkozen ambtenaar. Die ideologie moet dan dienen als inspiratiebron en toetssteen voor het eigen geweten. Maar een gemeente besturen geheel volgens je eigen ideologie zal alleen maar leiden tot frustratie bij jezelf en anderen, daar ben ik van overtuigd.
Hoe dan ook, over een week staat het interview in Knack. Ik heb mijn best gedaan om ideologische begrippen als “Vlaams-nationalist” en “conservatief” die ik mezelf wel toedicht, maar die vaak een weinig positieve connotatie oproepen bij veel mensen, wat beter uit te leggen en te nuanceren. Dat is vaak nodig, want ik heb de indruk dat deze twee predikaten vooral slecht begrepen worden. Het is niet gemakkelijk om een verdraagzame, solidaire en Europese Vlaams-nationalist te zijn als er een andere partij met dezelfde vlag als jij zwaait maar een absoluut tegenovergesteld verhaal brengt. Net zomin als het makkelijk is om als conservatief uit te leggen dat je staat voor een menselijk conservatisme dat gelooft in verbondenheid en verantwoordelijkheid in plaats van het conservatisme dat staat voor de klok vijftig jaar terugdraaien. Maar kom, wie ervoor kiest een ideologie te hebben, moet die ook durven verdedigen. En dan komt zo’n interview best nog goed uit…
[ reactie toevoegen ] [ permalink ]
( 3 / 536 )Nu we op de drempel van 2007 staan, is het misschien een geschikt moment om eens rustig vooruit te blikken op het komende jaar. Zowel op gemeentelijk als nationaal vlak belooft het een politiek beladen jaar te worden. En wie weet helpt het wel om die irritante jingle uit mijn hoofd te krijgen van de VTM-Kerstparade, die ik tegen beter weten in ben gaan bekijken toen ze langs mijn deur passeerde. Als lokaal historicus een dergelijke mijlpaal in de Lierse culturele geschiedenis links laten liggen, da's ook not done natuurlijk...
De federale verkiezingen van mei-juni 2007 komen voor mij in elk geval verschrikkelijk ongelegen: De campagne bereikt haar hoogtepunt wanneer ik mijn licentiaatsthesis over de Lierse oorlogsburgemeester Alfred Van der Hallen moet afwerken. Helaas behoor ik niet tot politieke kringen waar men zijn thesissen zelf niet moet schrijven, dus ik vrees dat mijn taak in de lente van 2007 in stoffige archieven ligt en niet aan de plakborden. Als student heb ik ondertussen als kandidaat deelgenomen aan twee verkiezingen (Vlaamse verkiezingen van 2004, gemeenteraadsverkiezingen van 2006) zonder veel problemen, maar het lot tarten is ook niet echt verstandig.
Dat is jammer, want deze verkiezingen zijn crucialer dan ooit: De grote staatshervorming die eraan komt wordt de lakmoesproef voor de N-VA en het kartel. Komt er weer een Lambermontesk gedrocht, of zetten we eindelijk beslissende en onomkeerbare stappen naar een Vlaamse staat? Het zal in elk geval de N-VA zijn die samen met CD&V de kar zal moeten trekken, want van de Paarse partijen hebben we de voorbije acht jaar al duidelijk gezien tot welke communautaire uitverkoop zij bereid zijn.
Op gemeentelijk niveau zal ik me ook niet vervelen: Al kwam ik een luttele 28 stemmen te kort om verkozen te worden, als eerste opvolger voor CD&V/N-VA heb ik in elk geval de plicht om als "supersub" langs de zijlijn warm te lopen als het moment komt om in te vallen. Het ligt sowieso niet in mijn aard om na de verkiezingen weg te vallen in de politieke lethargie die 90% van de kandidaten kenmerkt (surf maar eens langs de gemiddelde politieke blog of site die als paddestoelen uit de grond schoten voor de verkiezingen en nu grotendeels een comateus bestaan kennen), daar ben ik te zeer gebeten voor door de politieke microbe.
Ik ga vanuit de jeugdraad en de N-VA het beleid van de Lierse "Regenboogcoalitie" (of "Monstercoalitie", naargelang uw visie erop) tegen het licht houden en bijzonder kritisch opvolgen. Niet verkozen zijn heeft als enigszins pervers voordeel wel dat ik mij niet gebonden moet voelen aan al te veel voorzichtigheid en discretie, al vind ik dat dat voor verkozenen evengoed moet kunnen. Je loyaliteit als politicus ligt in de eerste plaats bij de kiezer en het publiek die om uitleg vragen, niet bij coalitiepartners met lange tenen. Zolang iedereen in die coalitie op een eerlijke en collegiale manier het beleid wil verdedigen en noodzakelijke compromissen ook zo communiceert, is er geen enkele noodzaak voor een Liers "Zwijgakkoord" zoals dat op Vlaams niveau officieus geldt. Deze blog blijft in elk geval een belangrijk instrument voor mij, zeker gezien het hoopgevende aantal nieuwe en tevreden lezers die ik soms ontmoet buiten cyberspace.
Voor iedereen in elk geval een vrolijk en verrijkend 2007 toegewenst. Mijn politieke medestanders van de N-VA en de gewaardeerde kartelpartner CD&V, wens ik veel succes en inspiratie toe. Mijn evenzeer gewaardeerde politieke tegenstanders wens ik veel zin voor constructief debat over waar we met ons Netestadje naartoe willen...
[ reactie toevoegen ] [ permalink ]
( 3 / 330 )De coalitievorming in Lier geraakte vorig weekend eindelijk afgerond, iets wat ik op deze blog al meerdere malen ten onrechte aankondigde. Net wanneer er eindelijk witte rook uit het stadhuis kwam ontplofte er een bom bij de N-VA in Brussel, dus wist ik niet waar eerst over te schrijven. Dat verklaarde in elk geval mijn titel "Heel veel inspiratie" van vorige week!
Misschien is het ook beter om even te wachten tot het stof is gaan liggen alvorens een analyse op te maken. Op het eerste zicht is het al positief te noemen dat er überhaupt een coalitieakkoord gesloten kon worden en er een mandatenverdeling gebeurde waar iedereen toch min of meer tevreden mee kon zijn. Het is belangrijk dat niemand van de coalitiepartners zich “bestolen” voelt, want in zo’n zespartijencoalitie kan één balorige partner volstaan om heel deze delicate constructie ineen te doen storten. Positief vanuit N-VA-standpunt is dat Frank Boogaerts met Lokale Economie en Financiën twee bevoegdheden kreeg waar hij door vriend en vijand werd beschouwd als de juiste man daarvoor. Ik ben ervan overtuigd dat hij op zijn (halve) termijn schitterend werk zal leveren voor Lier en het N-VA-verhaal over een sterke lokale economie en een verantwoorde begrotingspolitiek uitstekend zal vertalen. Als N-VA staan we in elk geval stevig op de kaart in Lier en is het aan ons om te bewijzen dat we na zes jaar oppositie onze woorden ook hard kunnen maken...
Natuurlijk zijn er ook grote minpunten: Sommige schepenportefeuilles zijn bijzonder vreemd samengesteld en veel heterogeniteit valt er binnen een aantal van hun bevoegdheden niet te vinden. Opmerkelijk toch hoe alle partijen naar de kiezer trekken met de boodschap dat ze heterogene bevoegdheidspakketten willen, maar zodra het handig is wordt dat basisprincipe door iedereen overboord gegooid.
Een tweede minpunt is dat een aantal essentiële discussiepunten eigenlijk niet ten gronde zijn uitgeklaard: De hele Grote Markt-kwestie wordt in een commissie gestoken waar iedereen zijn experts mag benoemen, er komt een uitgebreide bevraging, er wordt een zoveelste studie besteld… Als N-VA’er met wat expertise over de BHV-kwestie heb je natuurlijk een streepje voor wat betreft het herkennen van eindeloze vertragingmanoeuvres, en dit is er één van kaliber! Het is duidelijk dat men onder tijdsdruk met deze oplossing de kool en de geit wilde sparen, maar het gevolg is wel dat we dit knellende probleem gewoon voor ons uit hebben geschoven. Wie dacht dat na de coalitievorming het stof wel zou gaan liggen moet er maar de pers van de voorbije week op naslaan, waar al uit bleek dat er een haar in de boter zat over hoe bepaalde passages over de Grote Markt uit het akkoord nu moeten gelezen worden.
Een derde en wellicht het belangrijkste minpunt is wellicht dat buiten het VB er geen oppositie meer vertegenwoordigd is in de gemeenteraad. Door de riante meerderheid die de coalitie heeft (21 op de 31 zetels) wordt het belang van het individuele gemeenteraadslid behoorlijk geminimaliseerd. Het zal nu van de gemeenteraadsleden, zowel uit oppositie als meerderheid, afhangen of ze erin slagen het gemeentebeleid kritisch te blijven volgen.
Zoals een socialistisch voorman, ondertussen bruggepensioneerd, ooit zei: “Het compromis dat er zal komen zal een wit konijn uit een hoge hoed zijn, maar dan één met gebroken poten en een gescheurd oor.” Dat dergelijke betreurenswaardige dierenmishandeling in Lier heeft plaatsgevonden is ongetwijfeld waar. Maar wie weet krijgen we ons veelkleurige Lierse konijn wel gezond en wel de komende zes jaar door. Laat ons hopen dat hij in elk geval gezond zijn eerste verjaardag haalt!
[ reactie toevoegen ] [ permalink ]
( 3 / 261 )Als ik had gehoopt om in de aanloop naar de feestdagen wat rustigere weekends te krijgen, ben ik ook eraan voor de moeite. De afgelopen twee dagen bevatten in een constante stroom van gebeurtenissen voldoende emotie, verrassing, Shaekesperiaans drama en meer van dat om zelfs een politieke junkie als ik een stevige overdosis te bezorgen, mét bijhorende "cold turkey". Gelukkig was er nog het gezellige KSA-kraam op kerstmarkt om het hele weekend lang voor wat afkoeling te zorgen tussen de bedrijven door.
Zaterdag was het de met veel tromgeroffel aangekondigde partijraad waar we met de N-VA moesten beslissen over een fundamentele keuze over de toekomst van de partij. Op zulke opgeklopte evenementen wil iedereen natuurlijk zijn rol spelen, wat ertoe leidde dat de partijraad maar liefst vier uur lang duurde. Ik heb me er geen seconde verveeld in elk geval, al ben ik niet zo dol op de bij Vlaams-nationalisten kennelijk obligate broedertwisten. Voor de N-VA was er zaterdag in elk geval weinig te winnen en ontzettend veel te verliezen. Zowel Dedecker als CD&V hadden ons geen enkele manoeuvreerruimte geboden door hun eisen zo scherp te stellen en elke concessie af te wijzen. Wie de N-VA-top wil verwijten dat zij de partij in een moeilijk parket gebracht hebben, kijkt dus beter in de richting van CD&V en Dedecker die de hele situatie tot een climax hebben doen gaan. Wat mij, en een grote meerderheid van de partijraad betreft, was verzaken aan het kartel een domme fout geweest met historische gevolgen. Wie nu niet de handen in elkaar slaat om Paars te breken en zijn nek durft uit te steken om voor Vlaanderen de kastanjes uit het vuur te halen, moet zich dringend eens bezinnen over zijn motivatie om aan politiek te doen.
Mensen die ons nog niet mogen, en dat zijn er heel wat, zullen de N-VA altijd blijven bestempelen als een stel opportunisten die voor het spreekwoordelijke bord linzensoep al hun Vlaamse idealen verkochten aan de CD&V. Dat is holle propaganda, uitgekreten door een partij die al jarenlang probeert het monopolie op het politieke Vlaams-nationalisme te verwerven, over het lijk van de N-VA heen en zonder enige bezorgdheid over de toekomst van dat Vlaams-nationalisme. Op die partijraad, die met een stevige meerderheid koos voor het kartel, zaten voornamelijk basismilitanten zoals ik. Zonder uitzicht op om het even wat de komende federale verkiezingen. Géén postjesjagers dus, maar mensen die waanzinnig veel tijd in hun partij steken en er rotsvast in geloven. De beslissing van zo'n groep van 120 partijraadsleden afdoen als een opportunistische knieval in ruil voor wat mandaten zoals onze tegenstanders en een deel van de media vrolijk doen, is onzinnig en oneerlijk. We werden 's morgens gepeild op 15,3% indien we met Dedecker in zee gingen. Alle kansen waren er dus om voor de gemakkelijkste, veiligste optie te kiezen waarin we zeker waren van een aantal zetels en jaren van zorgeloos bestaan zonder ooit ergens op afgerekend te worden. Jaren van zelfverzekerd op de borst staan en pronken met onze zuiverheid die we nooit moesten riskeren. Kiezen voor Dedecker dus.
Ik heb in mijn vorige posting hierover al duidelijk gezegd hoe cruciaal ik de komende federale verkiezingen acht voor Vlaanderen en haar toekomst, en dat ik het dus onverantwoord vind om als N-VA, met de sleutels naar een serieuze staatshervorming in handen, onszelf buitenspel te zetten door nu het kartel op te blazen. Wat we nu hebben gedaan, is de moeilijkste weg. We hebben ervoor gekozen verantwoordelijkheid te nemen: Niet aan de kant met het vingertje zwaaien naar de andere partijen als zij traditiegetrouw een gedrochtelijk communautair akkoord sluiten, maar zelf iets riskeren door mee dat akkoord richting te geven.
Biedt dat enige zekerheid dat CD&V ons niet zal afstoten wanneer de N-VA'ers in de weg staan van een federale regeringsvorming? Hebben wij enige garantie dat we een communautair akkoord zullen krijgen dat aan onze eisen voldoet? Natuurlijk niet. Niemand heeft een glazen bol en kan voorspellen wat er binnen zes maanden zal gebeuren. Maar we weten één ding met zekerheid: Als we nu geen kartel vormen, kunnen we bij voorbaat niet één punt van onze communautaire agenda verwezelijkt zien worden. Dan is er geen sprake van een risico op mislukking, dan is er de garantie van mislukking. Een partij gaat immers niet over een paar procenten meer of minder halen en een stel kamerzetels, maar over welke impact ze kan hebben op het beleid. Hoe ze zo goed mogelijk haar verhaal kan waarmaken. Dat vergt compromissen en soms durven afstappen van het eigen grote gelijk, dat is nu eenmaal een politieke wetmatigheid. Wie zo niet kan of durft redeneren moet niet aan politiek doen, want die beliegt zijn kiezers. Die kiezen immers voor het verhaal dat je brengt, dan heb je ook de plicht dat te proberen waar te maken. Ik, en met mij de hele N-VA, willen het in elk geval proberen. Hopelijk met uw steun...
[ reactie toevoegen ] [ permalink ]
( 3 / 339 )Spirit-verkozene Oztürk Taspinar is een man die heel veel ziet. Oztürk, die ik voor het overige een vlotte jongen met een sympathiek verhaal vind, ziet namelijk "interne onrusten" in Lier tussen CD&V en N-VA en hoopt dat CD&V haar "nationale partijlijn" volgt , om "het enige euvel dat nog rest in de onderhandelingen op te lossen". Met andere woorden, even N-VA ("de rechtervuist" van CD&V volgens hem) buitengooien en alles is weer voor mekaar? Kijk eens aan. Dat had ik eerlijk gezegd, als lijdend N-VA-voorwerp in deze, zelf nog niet gezien.
Ik denk dat Oztürk veel ziet, maar niet altijd even duidelijk. Dat de N-VA de grote twistappel vormt in de onderhandelingen, is een compleet fabeltje om de aandacht af te leiden van de interne problemen bij het PEK. Het is het PEK dat met zijn exuberante mandateneisen (geinspireerd door hun eigen interne strubbelingen die alleen met de nodige mandatenbeloftes konden worden gestopt) al wekenlang voor oponthoud zorgt, de N-VA vraagt niet meer dan het halve schepenambt dat haar toekomt. Zorgt dat voor "interne onrusten" tussen CD&V en N-VA in Lier? Da's ook het eerste dat ik ervan hoor. Morgen schuif ik aan bij een receptie voor alle kandidaten die op de CD&V/N-VA-lijst stonden en ik vrees echt niet om daar Litvinenko-gewijs een dosis polonium in mijn bord gedraaid te krijgen door de kartelpartner. Wij hebben in Lier van in het prille begin van de nationale kartelcrisis duidelijk gemaakt dat dit geen gevolgen heeft voor ons gezamelijke Liers verhaal, lijkt me toch duidelijk genoeg? De "nationale partijlijn" van CD&V én N-VA waar Oztürk naar verwijst zegt trouwens klaar en duidelijk dat lokale akkoorden nageleefd zullen worden ongeacht de afloop van de huidige gebeurtenissen. Gebeurtenissen die trouwens zelf nog volop in gang zijn en waar men maar beter geen al te overhaaste conclusies uit trekt.
Hoe dan ook, mijn boodschap voor Oztürk en alle anderen die in Lier ten koste van ons kartel hopen garen te spinnen bij gebeurtenissen op nationaal niveau: Leuk geprobeerd, maar niet meer dan dat...
[ reactie toevoegen ] [ permalink ]
( 3 / 315 )Next